Poród rodzinny – wady i zalety obecności partnera przy porodzie

To, czy partner ma być obecny przy swojej ukochanej podczas porodu jest dla wielu par poważnym dylematem. Decyzję para powinna podjąć wspólnie i warto przy tym rozstrzygnąć każde „za” i „przeciw”. Postaramy się wam pomóc podając garść wad i zalet porodu rodzinnego.

• Obecność partnera przy porodzie — co daje parze?
• Przygotowanie do porodu rodzinnego
• Obawy związane z porodem rodzinnym

Możliwość obecności partnera przy porodzie istnieje od niedawna, bo dopiero od około 15 lat. Aktualnie jest to dozwolone w przypadku porodu naturalnego, przy cesarskim cięciu osoba towarzysząca jest wypraszana z sali. Przez jakiś czas panowała wręcz moda na rodzinne porody, jednak zamiast kierować się opinią innych, najlepiej samodzielnie przeanalizować zagadnienie i podjąć decyzję we dwoje. Warto pamiętać, że każda para ma inne potrzeby emocjonalne i różne wyobrażenia o tym, jak powinien przebiegać ten wyjątkowy moment. Dla niektórych kobiet obecność partnera jest źródłem spokoju i siły, dla innych może stanowić dodatkowy czynnik stresujący.

Obecność partnera przy porodzie — co daje parze?

Przyjście na świat dziecka jest wydarzeniem o nieocenionym znaczeniu dla jego rodziców, jednak to kobieta ponosi znaczną część trudów związanych z ciążą, nie mówiąc już o samym porodzie i należy jej się wsparcie. Wydaje się więc niemal oczywiste, że jedyne słuszne miejsce w tym momencie, w którym powinien znajdować się ojciec dziecka, jest przy boku kobiety.

Wzmocnienie relacji partnerskiej

Takie podejście wynika z chęci dzielenia ze sobą każdej ważnej chwili, emocji oraz uczuć. Poród rodzinny to okazja do wzmocnienia więzi między partnerami, okazania wsparcia i miłości. Wspólne przeżycie narodzin dziecka sprawia, że para zyskuje doświadczenie, które łączy ich na całe życie. Mężczyzna widzi, jaką ofiarę i wysiłek ponosi jego partnerka, co pogłębia jego szacunek i zrozumienie dla jej determinacji.

Budowanie więzi ojca z dzieckiem

To także szansa na zbudowanie więzi ojca z dzieckiem już od samego początku. Bezpośredni kontakt z noworodkiem w pierwszych minutach życia, możliwość przecięcia pępowiny czy przytulenia dziecka tuż po narodzinach sprawia, że mężczyzna czuje się pełnoprawnym uczestnikiem tego wydarzenia, a nie jedynie obserwatorem z boku.

Praktyczne wsparcie podczas porodu

Partner obecny przy porodzie może aktywnie pomagać rodzącej kobiecie — masować plecy, podawać wodę, przypominać o technikach oddechowych poznanych podczas szkół rodzenia czy po prostu trzymać za rękę i uspokajać. Fizyczna obecność bliskiej osoby redukuje poziom stresu i lęku, co może skrócić czas trwania porodu oraz zmniejszyć odczuwanie bólu.

Przygotowanie do porodu rodzinnego

Partner powinien uczęszczać razem z ciężarną kobietą na zajęcia do szkoły rodzenia. Tam dowie się jak przebiega poród, czego powinien się spodziewać i w jaki sposób pomóc przyszłej mamie znieść jego trudy. Nauka technik oddechowych, pozycji wspomagających poród czy metod łagodzenia bólu pozwala mężczyźnie poczuć się bardziej pewnie w sytuacji, która naturalnie budzi napięcie.

Rozmowa o oczekiwaniach i obawach

Poza tym komunikacja między partnerami odgrywa pierwszoplanową rolę, aby mogli sobie wzajemnie pomagać i być dla siebie wsparciem tego dnia, bez niepotrzebnych nieporozumień. Warto otwarcie porozmawiać o tym, jakie są wzajemne oczekiwania wobec porodu rodzinnego — czy kobieta chce, aby partner był cały czas przy jej głowie, czy może wolałaby, żeby przemieszczał się po sali. Ustalenie wcześniej takich szczegółów pozwala uniknąć nieporozumień w momencie, gdy napięcie emocjonalne sięga zenitu.

Znajomość planu porodu

Mężczyzna powinien znać plan porodu przygotowany przez partnerkę oraz jej preferencje dotyczące znieczulenia, pozycji podczas porodu czy kontaktu skóra do skóry z noworodkiem. Dzięki temu w razie potrzeby będzie mógł reprezentować jej wolę wobec personelu medycznego, szczególnie jeśli kobieta będzie zbyt wyczerpana, by samodzielnie wyrażać swoje życzenia.

Obawy związane z porodem rodzinnym

Za główną wadę porodu rodzinnego uznaje się możliwość utraty atrakcyjności przez kobietę w oczach partnera. Nie ma co ukrywać, że poród to ogromny wysiłek ze strony ciężarnej, musi się ona zmierzyć z wielkim bólem i nie wygląda wtedy zbyt pociągająco. Ponadto narodzinom dziecka towarzyszy zwykle spora ilość krwi i śluzu, co może szokować osobę nieświadomą realiów sali porodowej.

Reakcje emocjonalne i stres

Do tego dochodzi kwestia bardzo emocjonalnych reakcji ze strony kobiety, które mogą się wydać nietypowe mężczyźnie, przez co może być zdezorientowany i nie wiedzieć jak się zachować. Rodząca kobieta może krzyczeć, płakać, wyrażać złość czy frustrację — to naturalne mechanizmy radzenia sobie z ekstremalnym bólem. Partner nieprzygotowany na taki widok może odczuwać bezradność lub nawet traumę.

Długotrwały wpływ psychologiczny

Wszystko to sprawia, że poród może być wstrząsającym wydarzeniem, które na bardzo długo pozostanie w pamięci. Niektórzy mężczyźni obawiają się później stosunku, gdyż nie chcą skrzywdzić swojej partnerki. Obrazy z sali porodowej mogą powracać w najmniej oczekiwanych momentach i wpływać na intymność pary w pierwszych miesiącach po narodzinach dziecka.

Poczucie odpowiedzialności i presja

Część partnerów odczuwa także presję związaną z koniecznością zachowania opanowania w sytuacji, która naturnie budzi lęk. Mężczyzna może czuć, że musi być silny i wspierający, podczas gdy sam jest przerażony i zdenerwowany. Taka rozbieżność między oczekiwaniami a rzeczywistymi emocjami bywa źródłem dyskomfortu psychicznego.

Bez wątpienia jest to bardzo trudna decyzja, jednak większość par dostrzega znacznie więcej zalet niż wad porodu rodzinnego. Jeśli kwestia jest dokładnie przemyślana, partner jest świadomy tego, jak będzie wyglądać to wydarzenie i chce bez żadnego przymusu brać w nim udział, to nie ma się o co martwić. Oczywiście kobieta też musi być pewna, że osoba towarzysząca nie będzie jej przeszkadzać, ani zbytnio jej rozpraszać. Warto pamiętać też, że mężczyzna w każdej chwili może opuścić salę porodową i nie ma w tym nic złego, jeśli nie czuje się na siłach, by uczestniczyć w tym zdarzeniu. Szczerość wobec siebie i partnera jest fundamentem podjęcia właściwej decyzji, która będzie odpowiadać potrzebom obojga rodziców.